Słabość polskiej edukacji, jej kundlizm, czyli wdrukowywanie uczniom od najmłodszych late, że niemieckie, angielskie, amerykańskie to synonimy wyższej jakości i wyższej technicznej kultury, przejawia się miedzy innymi w systemowym „zapominaniu” o wkładzie Polaków w rozwój światowych technologii. Warto Polakom przypominać Polaków, którzy wpłynęli na losy świata swoim wkładem intelektualnym do techniki.
Doskonałym przykładem zapomnianego wynalazcy inżyniera jest Wacław Struszyński, którego wynalazki uratowały Wielką Brytanię podczas II WŚ od odcięcia dostaw z USA. Przyczyniły się też do zwycięstw Armii Czerownej, która bez dostaw a Anglii, nie mogłaby odnieść zwycięstwa.
PRZECZYTAJ TAKŻE:
Brak dostępnej zawartości
Gdyby nie antena wynaleziona przez Polaka i opracowanej przez niego metody radiowego namierzania U-Bootów z samolotów, Wielka Brytania zostałaby pozbawiona możliwości obrony przed III Rzeszą. Zgodnie z typową brytyjską metodą wykorzystywania polskiej myśli technicznej i przypisywania jej sobie (Enigma), Anglicy podczas wojny bardzo cenili i chwalili Polaka, ale po wojnie skrupulatnie wymazali jego wkład w wygranie Bitwy o Atlantyk.
Anteny wg patentu Polaka zainstalowano na ponad 3 tys. statkach alianckich, co pozwoliło na zlokalizowanie i zatopienie 232 U-Bootów. Alianci łącznie zatopili 784 niemieckich łodzi podwodnych. Zatem dzięki antenie zaprojektowanej przez Wacława Struszyńskiego jego „udział” w zniszczeniu podwodnej niemieckiej floty wynosi 30%.
Ale w szkole tego nie uczą.
Wacław Struszyński – sylwetka
Fot. Gfg1234 – CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=48206527
Wacław Struszyński (ur. 11 sierpnia 1904 w Wieruszowie, zm. 9 kwietnia 1980 w Calgary) – polski elektronik. We wrześniu 1939 został ewakuowany razem z personelem PZT przez Węgry do Francji, a następnie do Szkocji.
Od sierpnia 1940 pracował w brytyjskim wojskowym ośrodku naukowym Admiralty Signal Establishment, gdzie zespół pod jego kierownictwem opracował antenę i urządzenie HF/DF (Huff-Duff) do namierzania fal krótkich, które umożliwiało wykrywanie i precyzyjną lokalizację niemieckich U-Bootów.
W swoich pracach nad Huff-Duff dokonał przełomu przez opracowanie metody separowania sygnału z namiaru od jego odwrotnego echa.
