Kontrowersje wokół cenzury krytyki rządu i Waldemara Żurka
Najnowsze doniesienia opublikowała „Rzeczpospolita”. Według ustaleń dziennika Anna Korwin-Piotrowska, kiedy kierowała Sądem Okręgowym w Opolu, ingerowała w opinie prawne sędziego Mariusza Ulmana, krytyczne wobec projektów przygotowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Chodziło o tzw. ustawę praworządnościową oraz nowelizację przepisów dotyczących delegowania sędziów.
Relacja Ulmana jest poważna. Sędzia twierdzi, że po przesłaniu swoich uwag usłyszał, iż prezes opolskiego sądu nie zgadza się z jego stanowiskiem i nie chce, aby opinie zostały przekazane dalej. Ostatecznie dokumenty trafiły do Rządowego Centrum Legislacji, ale w zmienionej postaci i z podpisem Korwin-Piotrowskiej.
Nowe, nieznane informacje o Annie Korwin-Piotrowskiej. Blokowała krytykę rządu
Według opublikowanych informacji z jednej z opinii usunięto około 20 proc. tekstu. Zniknęły między innymi fragmenty krytykujące pośpiech legislacyjny, zbyt krótkie konsultacje oraz brak rzeczywistego dialogu ze środowiskiem prawniczym. Usunięto również uwagi dotyczące politycznego charakteru proponowanych zmian.
Co więcej, do dokumentu dodano zdanie: „Uprzejmie wskazuję, że nie podzielam zastrzeżeń sędziego Mariusza Ulmana”.
„Klasyczna cenzura i zamykanie ust… sędziemu”
Ulman nazwał tę sytuację klasyczną cenzurą i zamykaniem ust sędziemu. Jego zdaniem chodziło o ochronę ministra Waldemara Żurka przed krytyką. Zwrócił też uwagę, że Korwin-Piotrowska mogła przedstawić własne stanowisko, nie ingerując w treść cudzej opinii.
Anna Korwin-Piotrowska zaprzecza zarzutom. W rozmowie z „Rzeczpospolitą” tłumaczyła, że przygotowywała zbiorcze podsumowanie uwag sędziów, czyli résumé, które z założenia nie zawierało pełnej treści wszystkich nadesłanych dokumentów. Zapewniała, że nie blokowała ani nie cenzurowała stanowiska Ulmana.
Bartosz Pilitowski z Fundacji Court Watch Polska zwracał uwagę, że pominięcie krytycznych uwag może świadczyć o braku niezależności od władzy wykonawczej
Gotowe uzasadnienie wyroku w aktach. Sprawa z 2014 roku
To nie jedyne kontrowersje związana z pracą Anny Korwin-Piotrowskiej w opolskim sądzie. 1 listopada 2026 roku portal Niezależna.pl przypomniał wydarzenia z 2014 roku, kiedy pełniła ona funkcję wiceprezesa Sądu Okręgowego w Opolu. Sprawa dotyczyła Wojciecha Huczyńskiego, ówczesnego burmistrza Brzegu, który wystąpił przeciwko dziennikarzom lokalnych mediów z oskarżeniem o zniesławienie.
Podczas przeglądania akt pełnomocnik burmistrza natrafił na dokument, który wywołał poważne zdumienie. W aktach niezakończonego postępowania znajdował się gotowy projekt uzasadnienia wyroku. Nie był podpisany ani parafowany, ale zawierał już rozstrzygnięcie sprawy. Tymczasem postępowanie nadal trwało, a kolejna rozprawa miała odbyć się na początku czerwca.
Wojciech Huczyński informował wówczas Radio Opole, że prawnicy rozważali złożenie wniosku o wyłączenie sędziego prowadzącego sprawę. Z podobną sytuacją, jak przyznawali, spotkali się po raz pierwszy.
Do sprawy odniosła się Anna Korwin-Piotrowska. Nazwała incydent pomyłką i przyznała, że „projekt uzasadnienia nie powinien znaleźć się w aktach”. Jednocześnie tłumaczyła, że pisanie projektów uzasadnień do hipotetycznych rozstrzygnięć zdarza się w praktyce sądowej. Podkreślała, że wcześniejsze przygotowanie takiego dokumentu nie przesądza o treści ostatecznego wyroku.
Projekt uzasadnienia, który zdradzał przewidywane rozstrzygnięcie, znalazł się w dokumentacji sprawy, zanim postępowanie zostało zakończone. Dla strony postępowania mogło to rodzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sądu.
W naszej ocenie, być może dlatego postępowania sądowe bywają tak przewlekłe, skoro sędziowie piszą uzasadnienia do swoich hipotetycznych rozstrzygnięć jeszcze przed zakończeniem przewodu sądowego.
Nie ma informacji, aby w związku z tym incydentem zapadło rozstrzygnięcie stwierdzające osobistą odpowiedzialność Korwin-Piotrowskiej za przygotowanie dokumentu lub naruszenie prawa. Trzeba jednak pamiętać, że to właśnie ona, jako przedstawicielka kierownictwa sądu, publicznie tłumaczyła tę sytuację.
Czy Anna Korwin-Piotrowska spełnia standardy sędziego Trybunału?
Sprawa ma szczególny ciężar ze względu na obecne stanowisko, uzyskane bezprawnie w ocenie wielu prawników i konstytucjonalistów, Anna Korwin-Piotrowskiej. W kwietniu 2026 roku złożyła ślubowanie sędziowskie, a następnie objęła funkcję sędziego TK. Obecnie występuje jako osoba zastępująca prezesa Trybunału.
Ustawa o statusie sędziów TK w art. 3 wymaga, aby kandydat wyróżniał się wiedzą prawniczą i spełniał warunki niezbędne do objęcia stanowiska sędziego Sądu Najwyższego lub Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wymagania obejmują między innymi odpowiedni staż zawodowy, wykształcenie prawnicze i nieskazitelny charakter.
Anna Korwin-Piotrowska posiada długoletni staż zawodowy. Jak wynika z oficjalnej biografii opublikowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości, została asesorem w 1997 roku, a dwa lata później sędzią Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu. Później orzekała w Sądzie Okręgowym w Opolu, gdzie pełniła również funkcje kierownicze. Formalnie więc wymagany staż nie jest w jej przypadku problemem.
Kontrowersje budzi jednak kwestia znacznie trudniejsza do rozstrzygnięcia niż liczba lat przepracowanych w sądownictwie. Czy osoba, której zarzuca się ingerowanie w treść opinii innego sędziego ze względu na ich polityczną wymowę, daje gwarancję niezależności od władzy wykonawczej? Czy tłumaczenie obecności gotowego projektu uzasadnienia w aktach trwającego postępowania można uznać za wystarczające? Czy wreszcie, nieodróżnianie ślubowania wobec notariusza zamiast wobec Prezydenta RP?
Czy to daje podstawy do zaufania, że będzie bezstronnie oceniać zgodność ustaw z Konstytucją?
Dalsza część tekstu pod zdjęciem.
Kontrowersje to problem dużo większy niż personalny spór
Nie można na podstawie samych medialnych doniesień przesądzić, że Anna Korwin-Piotrowska nie spełnia ustawowych warunków wykonywania zawodu sędziego. Nie ma przedstawionego rozstrzygnięcia dyscyplinarnego ani prawomocnego orzeczenia stwierdzającego popełnienie przez nią przestępstwa w opisanych sprawach.
To jednak nie oznacza, że sprawę można zignorować.
W przypadku sędziego Trybunału Konstytucyjnego standard powinien być szczególnie wysoki. To właśnie sędziowie TK mają kontrolować działania władzy ustawodawczej i stać na straży konstytucyjnych praw obywateli.
Jeżeli zarzuty Mariusza Ulmana są prawdziwe, mamy do czynienia z sytuacją, w której osoba odpowiedzialna za ochronę niezależności sądów mogła ograniczać prawo innego sędziego do swobodnego wyrażania opinii. Jeżeli natomiast wyjaśnienia Korwin-Piotrowskiej są prawdziwe, powinna przedstawić dokumentację pozwalającą zweryfikować sposób przygotowania i publikacji tych stanowisk.
W tej sprawie nie wystarczy powoływać się na wieloletni staż zawodowy ani na polityczne poparcie, dzięki któremu objęła kierowniczą funkcję w TK.
Trybunał Konstytucyjny nie może być miejscem, w którym standardy niezależności i bezstronności są przedmiotem negocjacji politycznych. A osoba, która ma kierować jego pracami, powinna rozwiewać wątpliwości dotyczące swojej przeszłości, a nie dostarczać kolejnych powodów do zadawania pytań.
Postaw nam kawę!
Nasza działalność systematycznie się rozwija i pochłania coraz więcej czasu, dlatego Twoje wsparcie, choćby symboliczne, będzie bezcenne. Dziękujemy!
