Bliźnięta i eugenika. „Dream Team” śmierci pomógł Polce zabić jedno z dzieci

Bliźnięta, selekcja i działalność „Dream Teamu” śmierci

Sprawa została opisana przez „Rzeczpospolitą”.

Kobieta będąca w ciąży bliźniaczej miała zdecydować się na usunięcie jednego z płodów, mimo braku wskazań medycznych.

Według relacji publikowanych w mediach, pomoc w organizacji procedury zapewniły działaczki związane z Aborcyjnym Dream Teamem.

PRZECZYTAJ TAKŻE:

Europejska Prokuratura bada finansowanie szkoleń medialnych Jordana Bardelli, a francuska prawica twierdzi, że po nieudanej próbie osłabienia Marine Le Pen establishment sięga po kolejny cel przed wyborami prezydenckimi w 2027 roku.

Jak zniszczyć konserwatystów przed wyborami 2027? Teraz Jordan Bardella pod lupą UE

7 godzin temu

Kolejne skandale wokół ikon ruchu LGBT. Gwałty, handel ludźmi i seksualne wykorzystywanie słabszych

2 tygodnie temu

Cała historia wzbudziła ogromne emocje, ponieważ nie chodziło o zagrożenie życia matki ani ciężkie wady rozwojowe dzieci. Powodem miała być wyłącznie niechęć do posiadania dwójki dzieci jednocześnie. W praktyce oznaczało to wybór: jedno dziecko ma żyć, drugie ma zostać pozbawione życia.

Sytuacja przypomina logikę selekcji eugenicznej. Krytycy wskazują, że jeśli o życiu lub śmierci dziecka decyduje subiektywna „wygoda” lub preferencja rodziców, granica cywilizacyjna zostaje dramatycznie przesunięta.

Klub Jagielloński: „oburzająca relacja”

Sprawę ostro skomentował także Klub Jagielloński. W opublikowanym tekście autorzy nazwali relację „oburzającą” i wskazali, że mamy do czynienia z próbą normalizacji działań, które jeszcze niedawno byłyby społecznie nieakceptowalne.

Autorzy podkreślili, że w tym przypadku nie mówimy o dramatycznym wyborze medycznym, lecz o świadomej eliminacji jednego z dzieci z ciąży bliźniaczej. Jest to przykład radykalnego przesunięcia debaty publicznej, w której prawa nienarodzonych dzieci całkowicie ustępują ideologii „prawa wyboru”.

Podobne stanowisko przedstawił portal Kresy.pl, który określił całą sytuację mianem „aborcji eugenicznej jednego z bliźniąt”. W publikacjach pojawiają się pytania o to, czy społeczeństwo zaczyna akceptować zasadę, według której:

człowiek może zostać wyeliminowany wyłącznie dlatego, że jest „niepotrzebny” lub „niechciany”. Czysta kultura „cancel” w najokrutniejszym możliwym wydaniu!

Pomocnictwo w aborcji jest w Polsce karalne

Niezależnie od sporów moralnych pozostaje kwestia prawa. W Polsce nadal obowiązuje art. 152 § 2 Kodeksu karnego, który stanowi:

„Tej samej karze podlega, kto udziela kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem przepisów ustawy lub ją do tego nakłania.”

Przepis przewiduje karę do 3 lat pozbawienia wolności. W przypadku tzw. typu kwalifikowanego, gdy płód osiągnął zdolność do samodzielnego życia poza organizmem matki, kara może wynieść od 6 miesięcy do 8 lat więzienia.

Pomocnictwo obejmuje między innymi organizowanie wyjazdu za granicę na zabieg, finansowanie procedury, zapewnianie kontaktów do lekarzy czy dostarczanie środków farmakologicznych. Co istotne, przestępstwo ma charakter formalny. Oznacza to, że karalne może być już samo udzielenie pomocy lub nakłanianie, nawet jeśli do aborcji ostatecznie by nie doszło.

Jedno dziecko zabite. Drugie może przez całe życie nosić konsekwencje tej decyzji

Psychologowie i badacze od lat zwracają uwagę, że więź bliźniąt jest wyjątkowa i zaczyna się już w życiu prenatalnym. Utrata współbliźniaka bywa opisywana przez ocalałych jako utrata „połowy siebie” lub części własnej tożsamości. Zjawisko określane jest mianem „twin bereavement” albo „twinless twin”.

Badania naukowe (m.in. z Twinless Twins Support Group, prace Joan Woodward, Barbara Klein) potwierdzają unikalny charakter żałoby bliźniąt. Jest ona dłuższa, bardziej skomplikowana, z elementami utraty tożsamości bliźniaczej. Dotyczy to zarówno strat w dzieciństwie, dorosłości, jak i prenatalnych (vanishing twin syndrome).

Więź bliźniąt uznawana jest za jedną z najgłębszych relacji międzyludzkich.

Badania zespołu szwedzkich naukowców z kolei dowodzą, że osoby, które straciły bliźniaka, są znacznie bardziej narażone na zaburzenia psychiczne, depresję, lęki i tzw. poczucie winy ocalałego. Szczególnie silnie dotyczy to bliźniąt jednojajowych, których więź uznawana jest za jedną z najgłębszych relacji międzyludzkich. Krytycy takich praktyk podkreślają więc, że arbitralne decydowanie o tym, które dziecko „ma żyć”, a które „ma umrzeć”, nie kończy się wyłącznie śmiercią jednego z bliźniąt. Drugie również może zostać naznaczone tą stratą na całe życie.

Eugenika wraca pod nowymi hasłami

Spór wykracza daleko poza ten przypadek. Jak się okazuje współczesna „kultura” akceptuje selekcję ludzi według kryterium „potrzeby ich istnienia”. Tym razem chodziło o jedno z bliźniąt. W przyszłości podobna logika może dotyczyć płci, zdrowia czy innych cech dziecka.

Krytycy aktywizmu aborcyjnego alarmują, że język „wyboru” i „praw reprodukcyjnych” coraz częściej przesłania fundamentalne pytanie: czy człowiek na etapie prenatalnym posiada jakąkolwiek ochronę przed arbitralną decyzją silniejszych.