Pezelowski reset w sukurs Tuskowi [FELIETON]

Donald Tusk postanowił nadal rujnować Polskę, aby utrzymać władzę. Powtarza dokładnie to co stało się z Paulusem w Stalingradzie. Już był w ogródku, już w Berlinie świętowano, ale klęska była nieuchronna. Tusk jak Paulus, który słuchał jak idiota Hitlera, wykonuje destrukcyjne dla Polski rozkazy Ursuli. Plan jest oczywisty. Pokazać światu, Że Polska jest bantustanem, który wymaga zewnętrznej opieki. To tradycyjna krzyżacko-prusko-niemiecka tradycja. Przejęć kontrolę nad „Indianami” z Polski. Tusk tę misję skutecznie realizuje.

Reset  proponowany przez PSL, Tuskowi kompletnie wisi

Ale czym jest reset dla PSL? Na co liczę politycy tego ugrupowania? Rozpatrzmy to z użyciem najbardziej diagnostycznej metody – cybernetyki.

Dalsza część tekstu pod wideo.

Sytuacja wokół proponowanego przez Polskie Stronnictwo Ludowe (PSL) „resetu konstytucyjnego” w odniesieniu do Trybunału Konstytucyjnego (TK) stanowi klasyczny przykład konfliktu sterowania w zamkniętym systemie politycznym, jakim jest Koalicja 13 Grudnia. Ujęcie cybernetyczne (oparte na teorii systemów i sterowania społecznego) pozwala precyzyjnie zmapować ten proces jako starcie o kontrolę nad „komparatorem” państwa, czyli organem weryfikującym zgodność ustaw z Konstytucją, jakim jest Trybunał Konstytucyjny.

Trybunał Konstytucyjny to korektor systemu

Przybliżmy, o co chodzi. W kategoriach cybernetycznych Trybunał Konstytucyjny to korektor systemu – ma dbać o to, by system jakim jest państwo, nie generował praw sprzecznych ze swoim programem głównym, czyli Konstytucją. Warto dostrzec, że państwo nie jest tożsame z rządem. Rządy się zmieniają, a Konstytucja wytycza ramy działania kolejnych rządów.

Wewnątrz Trybunału Konstytucyjnego doszło do polaryzacji i dualizmu. W TK pojawiły się dwie grupy sędziów. Nominaci z nadania PiS z prezesem Bogdanem Święczkowskim oraz nowo wybrani sędziowie z sędzią Anną Korwin-Piotrowską na czele. TK realizujący dotąd ujemne sprzężenie zwrotnie, hamujące samowolę obecnego rządu, zamiast tłumić zakłócenia w państwie, sam stał się generatorem szumu informacyjnego i chaosu prawnego. W efekcie państwo straciło sterowność wyznaczaną przez Konstytucję. Ignorując Konstytucję, państwo nie realizuje strategii długofalowej wytyczonej przez ramy konstytucyjne, ale sterowane jest przez obecną władzę wykonawczą, realizującą zewnętrzne dyrektywy. Innymi słowy traci niepodległość.

Propozycja resetu składana przez PSL zakłada radykalną modyfikację strukturalną w opanowany przez polityczny konflikt TK, poprzez dopisanie art. 194a do Konstytucji, wygaszenie kadencji wszystkich obecnych sędziów TK przez Zgromadzenie Narodowe większością 3/5 głosów i powołanie nowego składu. Główne siły systemowe, reprezentowane przez partie polityczne, blokują ten projekt, dążąc do zachowania własnej homeostazy, czyli zgodności ze swoimi programami a zarazem oczekiwaniami wyborców.

Koalicja Obywatelska blokuje realizację propozycji resetu, ponieważ z jej perspektywy, a także zewnętrznych dyrektyw, system właśnie odzyskuje sprawność operacyjną „metodami standardowymi”.

Dzięki siłowemu rozwiązaniu przejęto kontrolę na TK, który już nie będzie ograniczał samowoli tego ugrupowania.

Skoro nowo wybrani sędziowie przejęli faktyczną kontrolę nad pracami TK, KO nie widzi interesu w „resetowaniu” własnych sukcesów kadrowych i negocjowaniu składu z opozycją. Dla tej części Koalicji 13 Grudnia, osiągnięty stan, jest stanem pożądanym, który należy petryfikować. Mają wszak na to akceptację globalistycznych elit UE.

Strona patriotyczna nie chce resetu z powodów doktrynalnych

Strona patriotyczna, Prawo i Sprawiedliwość oraz Prezydent Karol Nawrocki, nie godzą się na reset z powodów doktrynalnych. Pragną chronić dotychczasową strukturę powiązań, czyli  sędziów wyznaczonych w ubiegłych latach, i jego prezesa Bogdan Święczkowskiego, jako swój zasób. Zgoda na reset oznaczałaby dla nich legalizację usunięcia sędziów i utratę resztek wpływu na komparator systemu prawnego. Tej stronie sceny politycznej zależy na powrocie do sytuacji sprzed zamachu stanu i przestrzeganiu zapisów Konstytucji, bo w ten sposób możliwa jest kontrola samowoli obecnego rządu.

Eksperci i instytucje zewnętrzne generują sygnały ostrzegawcze, hamujące koncepcję resetu i wskazują, że mechanizm umożliwiający politykom masowe wygaszanie kadencji sędziów to „bezpiecznik, który może wysadzić system”, tworząc niebezpieczny precedens dla każdej kolejnej władzy.

Zatem reset to, wg tych środowisk, rozwiązanie umożliwiające ingerowanie w TK za każdym razem, gdy nie będzie on realizował swojej konstytucyjnej funkcji, hamowania samowładzy sejmu, który jest w zupełności podległy władzy wykonawczej. W obecnej politycznej praktyce władza ustawodawcza i władza wykonawcza to jedno. TK zatem jest jedynym ustrojowym zabezpieczeniem przed de facto dyktaturą sejmowej, większości, czyli partii. Podporządkowanie trzech władz jednej partii, tworzy w gruncie rzeczy partyjną autokrację. Wybory decydują jedynie o tym jaka partia posiada autokratyczną władzę.

Dalsza część tekstu pod zdjęciem. 

KO dysponuje pełną kontrolą nad trzema władzami: ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą i za wszelką cenę chce, a nawet musi, jak najdłużej ten stan utrzymać

Zatem KO dysponuje pełną kontrolą nad trzema władzami: ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą i za wszelką cenę chce, a nawet musi, jak najdłużej ten stan utrzymać. Jedyną przeszkodą do osiągnięcia pełni autorytarnej władzy stoi veto prezydenta. Teraz on jest kolejnym organem państwa, który KO zamierza zniszczyć, jeżeli nie zdoła wymusić na nim uległości.

Strona patriotyczna musi wspierać prezydenta, jako jedyną instytucję dającą szansę na istnienie. Bo władza wykonawcza mając wpływ na TK, może tworzyć prawo delegalizujące każde niekorzystne dla rządu działanie. Dlatego jednocząc siły wokół prezydenta chce odwrócenia sytuacji i przywrócenia status quo ante. Jedyna droga, to paraliżowanie wetem ustawodawczej działalności rządu oraz mobilizowanie opinii publicznej. Reset, dla tej części politycznego sporu, to unieważnienie Zamachu Stanu i bezkarność jego sprawców. Tym niemniej Konfederacja i inne grupy popierające prezydenta, chcą większego udziału we władzy, po kolejnych wyborach. Dla tych sił pomysł resetu jest elementem gry. Mają do niego stosunek czysto utylitarny. Idea większości 3/5 podczas wyboru sędziów do TK, daje im ewentualny większy wpływ na polityczne decyzje.

Na czym więc polega strategia PSL – mniejszego podsystemu większości parlamentarnej?

Partia ta, tracąca w sondażach, pragnie w oczach opinii publicznej uchodzić za partię zgody i rozwagi. Mimo, że w pracach sejmowych i rządowych deklaruje absolutne podporządkowanie się KO, próbuje odzyskać wyborcze głosy.

Dla Polskiego Stronnictwa Ludowego reset jest walka o życie. Dlatego lansuje się, jako siła przeciwna wojna na szczytach władzy, która grozi destabilizacją ekonomiczną i społeczną. Proponując „konsensus 3/5”, PSL chce uchodzić za siłę racjonalną i państwowotwórczą. Dzięki resetowi, PSL, chce zwiększyć swój udział w sile sterowniczej państwa, zdominowanej obecnie przez KO. Pozwala to PSL na zaznaczenie odrębności programowej wobec dominującej Koalicji Obywatelskiej. To próba wysłania sygnału do centrowego i umiarkowanego elektoratu: „nie idziemy na rympał, szukamy stabilnych rozwiązań ponad podziałami”. Bo jeśli obecny system prawny ostatecznie się załamie, PSL zyskuje alibi: „proponowaliśmy jedyne trwałe rozwiązanie systemowe, reset, ale radykałowie z KO i PiS je zablokowali”. To próba zyskania alibi. Sygnał: „To nie my, to oni”.

Projekt PSL to próba ratowania się przed zbliżającą się katastrofą

Wprowadzenie do medialnego obiegu szumu informacyjnego. Główne siły, stojące po obu stronach sporu o to czyja będzie Polska, dążą do konfrontacji. Wydaje się także, iż opinia publiczna, jest tak bardzo spolaryzowana, że oczekuje od partii, z którymi sympatyzuje, działań radykalnych. Dlatego propozycja resetu dotrwa do Marszu Niepodległości, a potem zostanie zapomniana.

PSL, trwając w Koalicji 13 Grudnia, pogłębia swoją marginalizację. Pozostając w obecnym układzie zapewnia sobie anihilację, wychodząc z niego ma szansę na przedłużenie agonii. Znając działaczy PSL, jestem przekonany, że mają szalupy ratunkowe i dorobili się na tyle, że będą żyć w dostatku, także poza wielka polityką. Pozostaną im zresztą samorządy, gdzie się dobrze okopali na synekurach.

---

Postaw nam kawę!

Nasza działalność systematycznie się rozwija i pochłania coraz więcej czasu, dlatego Twoje wsparcie, choćby symboliczne, będzie bezcenne. Dziękujemy!