Państwo prawa według Korwin-Piotrowskiej i większości sejmowej
Kryzys w Trybunale Konstytucyjnym wszedł w kolejną fazę. Anna Korwin-Piotrowska, wybrana przez Sejm na sędziego TK 13 marca 2026 roku, zaczęła występować jako osoba kierująca Trybunałem. 30 października wydała zarządzenia „zawieszające na miesiąc” prezesa Bogdana Święczkowskiego i wiceprezesa Bartłomieja Sochańskiego. Następnie zwołała Zgromadzenie Ogólne, którego legalność zakwestionowała grupa sześciu sędziów TK.
Strona rządowa powołuje się na nieznany w prawie „stan wyższej konieczności konstytucyjnej” i konieczność przywrócenia praworządności, przepisy dotyczące zastępstwa prezesa oraz środki tymczasowe Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Istnieją jednak konkretne przepisy Konstytucji i ustaw, których przestrzeganie jest obowiązkiem każdego organu państwa, a które są obecnie w Polsce w sposób ewidentny łamane.
Warto przy tym pamiętać o art. 7 Konstytucji RP:
Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.
Nie ma w tym przepisie wyjątku dla polityków, sędziów ani osób przekonanych, że działają w tzw. słusznej sprawie. Oto osiem argumentów prawnych, które wykazują brak legalności działań obecnego kierownictwa TK oraz jego politycznych mocodawców i patronów.
1. Brak ślubowania wobec Prezydenta RP
Artykuł 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego wymaga złożenia ślubowania wobec Prezydenta RP. Z kolei art. 5 tej ustawy wskazuje, że stosunek służbowy sędziego TK nawiązuje się z chwilą złożenia ślubowania.
Anna Korwin-Piotrowska została wybrana przez Sejm 13 marca 2026 roku. 9 kwietnia złożyła ślubowanie w Sejmie, bez fizycznej obecności prezydenta Karola Nawrockiego. Dokument przekazano następnie do Kancelarii Prezydenta.
Prezydent nie uznał tej czynności za skuteczną. Podobne stanowisko zajmuje prezes TK Bogdan Święczkowski. Wątpliwości dotyczą nie samej formuły ślubowania, lecz ustawowego wymogu jego złożenia wobec głowy państwa.
2. Wadliwy wybór sześciu sędziów przez Sejm
Artykuł 194 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że Trybunał Konstytucyjny składa się z 15 sędziów, wybieranych indywidualnie przez Sejm na dziewięcioletnią kadencję.
13 marca 2026 roku Sejm wybrał sześć osób. Kontrowersje dotyczą między innymi sposobu wskazania wakatów, na które dokonano wyboru, oraz dochowania procedur parlamentarnych. Prezydent przyjął ślubowanie od dwóch wybranych osób, Magdaleny Bentkowskiej i Dariusza Szostka, których kadencje w TK kończyły się już w czasie urzędowania Karola Nawrockiego. Co do pozostałej czwórki Prezydent RP miał uzasadnione prawnie wątpliwości, bowiem Sejm nie wskazał w czyje miejsca w TK wstępują wybrani sędziowie, choć to proceduralnie kluczowe.
Dalsza część tekstu pod zdjęciem.
Kancelaria Prezydenta kwestionuje zatem prawidłowość pozostałych nominacji.
3. Nieuzupełnianie składu Trybunału przez koalicję rządzącą przez ponad rok
Kolejny problem dotyczy działań Sejmu od końca 2024 roku. Nieobsadzanie kolejnych wakatów doprowadziło do ograniczenia liczby sędziów i utrudniło normalne funkcjonowanie Trybunału.
Artykuł 194 ust. 1 Konstytucji określa skład TK na 15 sędziów. Natomiast art. 37 ust. 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed TK przewiduje, że skład Trybunału, w którym może rozpoznawać sprawy, liczy co najmniej 11 sędziów.
Sejm ma wyłączną kompetencję wyboru sędziów. Nieuzupełnianie składu Trybunału Konstytucyjnego przez ponad rok dokonane wbrew obowiązkowi prawnemu i odrzucanie kandydatur zgłaszanych przez opozycję pogłębiało kryzys instytucji.
4. Bezprawne odsunięcie prezesa i wiceprezesa TK
30 października samozwańcza szefowa TK wydała zarządzenia o miesięcznej przerwie w czynnościach służbowych Bogdana Święczkowskiego i Bartłomieja Sochańskiego.
Jako podstawę wskazano art. 130 Prawa o ustroju sądów powszechnych. Przepis ten określa warunki zarządzenia natychmiastowej przerwy w czynnościach sędziego przez uprawnione organy. Nie daje jednak dowolnemu sędziemu TK kompetencji do zawieszania prezesa i wiceprezesa Trybunału.
Sąd Najwyższy w sprawie o sygnaturze II ZZ 3/26 uchylił oba zarządzenia, podważając podstawę ich wydania. Krytycy twierdzą, że SN nie miał takich kompetencji – celowo nie zauważają, że to uzurpująca sobie funkcję kobieta o niejasnym statusie sędziowskim, nie mogła odnosić się do przepisów o ustroju sądów powszechnych odsuwając Święczkowskiego i Sochańskiego. Przepisy ustawy o ustroju sądów powszechnych nie dotyczą TK, które nie jest sądem powszechnym i obowiązują w nim inne zasady niż w pozostałych sądach. Na tym polega szczególność TK w polskim systemie prawnym.
5. Samowolne przejęcie kierowania Trybunałem
Uznająca się za szefową TK osoba powołała się na art. 12 ust. 4 w związku z art. 11 ust. 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed TK. Przepisy te regulują zastępstwo prezesa przez sędziego o najdłuższym stażu w określonych sytuacjach.
Problem polega na tym, że zastępstwo prezesa nie oznacza prawa do samodzielnego pozbawienia urzędu dotychczasowego szefa Trybunału. Bogdan Święczkowski nie zrezygnował z funkcji, a jego odsunięcie zostało zakwestionowane.
Nie można też pomijać podstawowego problemu: osoba, której status sędziowski jest kwestionowany, nie może automatycznie uzyskać kompetencji do kierowania całą instytucją.
6. Nieprawidłowe ustalenie kworum Zgromadzenia Ogólnego
3 listopada zwołano gremium, które miało być Zgromadzeniem Ogólnym TK. Zostało zwołane przez pozorną szefową Trybunału. Uczestniczyło w nim osiem osób. Uznano, że taka liczba wystarcza do podejmowania uchwał.
Tymczasem art. 8 ust. 1 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed TK wymaga obecności co najmniej dwóch trzecich ogólnej liczby sędziów Trybunału. Przy konstytucyjnym składzie wynoszącym 15 osób oznacza to minimum dziesięciu sędziów. Artykuł 8 ust. 2 przewiduje ponadto wymóg obecności prezesa Trybunału.
Organizatorzy przyjęli jednak własną interpretację liczby sędziów uprawnionych do uczestnictwa w zgromadzeniu, wyłączając z rachunku między innymi osoby odsunięte od wykonywania czynności przez Korwin-Piotrowską oraz jednego z sędziów.
Instytut Ordo Iuris wskazał dziewięć wad zwołania zgromadzenia. Sześciu innych sędziów TK również zakwestionowało jego legalność.
7. Przeniesienie obrad TK do Sądu Okręgowego
17 listopada doszło do kolejnego kontrowersyjnego wydarzenia. Zgromadzenie Ogólne zwołane przez Korwin-Piotrowską przeniosło obrady do Sądu Okręgowego w Warszawie przy al. Solidarności. Miały tam być rozpatrywane wnioski dotyczące uchylenia immunitetów Bogdanowi Święczkowskiemu i Bartłomiejowi Sochańskiemu.
Pojawia się pytanie o podstawę prawną takiej zmiany miejsca obrad. Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed TK reguluje funkcjonowanie Zgromadzenia Ogólnego, jego skład i sposób zwoływania. Nie daje jednak podstawy do dowolnego przenoszenia jego posiedzeń do innego sądu.
Wcześniej, 30 i 31 października, doszło również do konfliktu wokół dostępu do siedziby TK. Wydarzeniom towarzyszyła obecność policji i blokowanie wejścia prezesowi Trybunału.
8. Uzurpatorka TK nie zrzekła się urzędu sędziego sądu powszechnego
To kolejny, ujawniony w ostatnich godzinach, argument podważający status Anny Korwin-Piotrowskiej jako sędzi Trybunału Konstytucyjnego.
Do marca 2026 roku była sędzią Sądu Okręgowego w Opolu, a wcześniej jego prezesem. Po wyborze do TK nie złożyła oświadczenia o zrzeczeniu się urzędu sędziego sądu powszechnego.
Tymczasem art. 98 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych stanowi:
„Sędzia, który został mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w organach państwowych, samorządu terytorialnego, w służbie dyplomatycznej, konsularnej lub w organach organizacji międzynarodowych oraz ponadnarodowych działających na podstawie umów międzynarodowych ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, jest obowiązany zrzec się niezwłocznie swojego urzędu, chyba że przechodzi w stan spoczynku”.
Korwin-Piotrowska w piśmie do ministra sprawiedliwości Waldemara Żurka z kwietnia 2026 roku jednoznacznie zadeklarowała, że nie zamierza składać oświadczenia o zrzeczeniu się urzędu. Twierdziła, że art. 98 § 2 nie obejmuje wyboru do TK, a jej dotychczasowy stosunek służbowy wygasł w sposób dorozumiany. Żurek potwierdził później w odpowiedzi na interpelację poselską, że do resortu nie wpłynęło oświadczenie o zrzeczeniu się przez nią urzędu.
Inaczej postąpił Krystian Markiewicz, również wybrany do TK w marcu 2026 roku. Złożył oświadczenie o zrzeczeniu się urzędu sędziego Sądu Okręgowego w Katowicach.
Sąd Okręgowy w Opolu poinformował o rozwiązaniu stosunku służbowego Korwin-Piotrowskiej, ale nie na podstawie zrzeczenia się urzędu, lecz przyjmując określoną interpretację art. 5 ustawy o statusie sędziów TK.
Artykuł 7 Konstytucji nie przewiduje wyjątków na „prawo jak my je rozumiemy”
Wszystkie osiem zarzutów łączy jedna zasada. Artykuł 7 Konstytucji RP brzmi:
„Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa”.
Uzupełnia go art. 2 Konstytucji, który określa Polskę jako demokratyczne państwo prawne.
Nie ma znaczenia, czy ktoś uważa dotychczasowy Trybunał za instytucję wymagającą naprawy. Nie ma również znaczenia, czy politycy koalicji rządzącej są przekonani o słuszności swoich racji. Żadne z tych przekonań nie daje prawa do pomijania ustawowych procedur ani tworzenia kompetencji, których przepisy nie przewidują.
Najbardziej uderzające w obecnym kryzysie jest to, że koalicja rządząca miała wiele możliwości politycznego rozwiązania problemu TK. Zamiast tego wybrała działania, które generują kolejne poważne spory prawne i degradują zaufanie do państwa. Wątpliwości dotyczące wyboru sędziów, ślubowania, przejęcia kierownictwa, kworum czy miejsca obrad rozstrzygane są w sposób maksymalnie konfrontacyjny.
Przywracanie praworządności metodami, które same budzą poważne zarzuty naruszenia prawa, jest zaprzeczeniem praworządności. Artykuł 7 Konstytucji obowiązuje również tych, którzy twierdzą, że działają w jej obronie.
Kiedy nastąpi podpalenie Reichstagu?
Postaw nam kawę!
Nasza działalność systematycznie się rozwija i pochłania coraz więcej czasu, dlatego Twoje wsparcie, choćby symboliczne, będzie bezcenne. Dziękujemy!


















![Demagog poluje na piksele, przy ślepocie na grube manipulacje [OPINIA] 20 Polowanie na piksele, przy ślepocie na grube manipulacje. O podwójnych standardach Demagog.pl](https://prostyzprawej.pl/wp-content/uploads/2026/11/DSC00626-1-120x86.webp)