W cywilizowanym państwie tak potworny dramat powinien oznaczać czas żałoby, powagi i chłodnego przekazywania sprawdzonych informacji. Tymczasem polska przestrzeń medialna i polityczna niemal natychmiast zamieniła się w arenę bezpardonowego festiwalu fejków, bezpodstawnych oskarżeń i plemiennej nawalanki. Śmierć niewinnych ludzi stała się dla niektórych doskonałą okazją do politycznego ataku.
Kierwiński i globalny fejk. Stygmatyzacja przed Marszem Niepodległości
W sytuacji kryzysowej od przedstawicieli rządu należy wymagać szczególnej odpowiedzialności za każde wypowiedziane słowo. Tymczasem szef MSWiA Marcin Kierwiński niedługo po zamachu oświadczył podczas konferencji prasowej, że „WSZYSTKO WSKAZUJE NA TO, iż zamachowiec zafascynowany był ideologiami skrajnie prawicowymi”.
Minister wprawdzie zastrzegł, że doniesienia wymagają weryfikacji, ale światowe media podchwyciły przede wszystkim pierwszą część wypowiedzi. Reuters, BBC, Associated Press, AFP czy „The Telegraph” rozpowszechniły przekaz o politycznym zamachu prawicowego radykała w Polsce.
Jak to możliwe, że szef MSWiA w tak dramatycznej sytuacji pozwala sobie na podobne uproszczenia? Kiedy dzień później na antenie TVN24 zaczął tłumaczyć, że chodziło jedynie o pierwszą „poszlakę i hipotezę” badaną przez policję, na prostowanie światowych nagłówków było już za późno.
Wypowiedź ministra wywołała falę krytyki. Profil „Służby w akcji” na portalu X zakpił z jego wyjaśnień: „Czyli nie fakt, tylko jednak hipoteza? […] Wczoraj na łamach TVN pan minister stwierdził, że to była jedynie hipoteza, która będzie weryfikowana. Niesamowite”.
Czyli nie fakt, tylko jednak hipoteza? Kilka godzin po tragedii w Krakowie, pan minister MSWiA Marcin Kierwiński na konferencji powiedział, że napastnik fascynował się skrajną prawicą. Jego wypowiedź powieliły wtedy wszystkie czołowe światowe media.
Wczoraj na łamach TVN pan minister stwierdził, że to była jedynie hipoteza, która będzie weryfikowana.
Niesamowite.
— Służby w akcji (@Sluzby_w_akcji) November 9, 2026
Politycy opozycji, między innymi Zbigniew Ziobro, wskazywali na cynizm rządzących. Ich zdaniem władza zbyt ochoczo podchwyciła informację o rzekomej „ideologii ultraprawicowej”, bo na cztery dni przed 11 listopada dostała do ręki wygodną pałkę do okładania politycznych przeciwników.
Trudno zresztą nie dostrzec politycznego znaczenia tej wypowiedzi. Atak nastąpił tuż przed warszawskim Marszem Niepodległości, który zapowiada się jako wyjątkowo liczny. Organizatorzy szacują, że może w nim uczestniczyć nawet pół miliona osób. Tegoroczne hasło Marszu Niepodległości brzmi: „Polak w Polsce gospodarzem!”. „Ultranacjonalistyczne” – nieprawdaż?
Dalsza część tekstu pod wideo.
Niepotwierdzona sugestia szefa MSWiA stworzyła wygodny pretekst do próby obarczenia środowiska patriotyczno-narodowego odpowiedzialnością za ekstremizm. I to dokładnie w chwili, gdy tysiące ludzi przygotowują się do udziału w legalnej manifestacji patriotycznej.
Eliza Michalik i wyrok wydany w dwie godziny. Żerowanie na tragedii
W sukurs ministrowi niemal natychmiast ruszyła lewicowa publicystka Eliza Michalik. Nie czekając na choćby wstępne ustalenia prokuratury, rozpowszechniła informację, przedstawiając jako „potwierdzony fakt”, że zamachowiec był karmiony propagandą Brauna, Mentzena, Bosaka czy Nawrockiego.
Zaledwie dwie, trzy godziny po barbarzyńskim ataku w Krakowie opublikowała na portalu X wpis skierowany bezpośrednio do premiera: „Panie premierze, trzeba odwołać marsz 11.11 w Warszawie”.
Panie premierze, trzeba odwołać marsz 11.11 w Warszawie.
— Eliza Michalik (@EMichalik) November 7, 2026
Tak wyglądała błyskawiczna droga od niepotwierdzonych domysłów do kategorycznego wyroku. Najpierw przypisanie sprawcy politycznych inspiracji, później żądanie odwołania zaplanowanej na jutro legalnej manifestacji. Wszystko w atmosferze świeżego dramatu, kiedy opinia publiczna dopiero poznawała skalę tragedii.
W komentarzach pod wpisem, między innymi ze strony dziennikarzy i profili takich jak Marek Dunaj, Bądź Na Bieżąco czy InfoPiguła, publicystce zarzucono wykorzystywanie ludzkiego nieszczęścia do politycznej hucpy. Nie brakowało określeń znacznie mocniejszych. Jej postawę nazwano wprost działalnością medialnej hieny żerującej na krwi ofiar.
TV Republika, Sakiewicz i karuzela niepotrzebnej eskalacji
Drugi biegun dezinformacyjnego chaosu wyznaczyła relacja TV Republika. Tomasz Sakiewicz pojawił się na krakowskim Rynku jako pierwszy z dziennikarzy i rozpoczął transmisję na żywo z własnego telefonu. W emocjonalnym przekazie dopytywał: „Gdzie jest policja?”. Sugerował przy tym, że funkcjonariusze nie reagują, ponieważ rezerwy policyjne wywieziono do Warszawy w związku z zabezpieczaniem protestów pod Trybunałem Konstytucyjnym.
Relacja wywołała ogromne kontrowersje. Do KRRiT wpłynęło ponad 5 tysięcy skarg na materiał stacji.
Wydawca TV Republika Tomasz Kalinowski opisywał później kulisy transmisji. Decyzja o wejściu na antenę o 15.20 miała być podjęta bardzo szybko. Sakiewicz poruszał się z telefonem wśród krzyków i ryku silnika lądującego śmigłowca Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. W takim chaosie cywilny policjant z niewielką opaską na ramieniu – tak w istocie było – miał być po prostu trudny do rozpoznania.
Jest tu tyle bzdur i manipulacji, że muszę. O 15:19 zadzwonił do mnie @TomaszSakiewicz z informacją: „Strzelanina w Krakowie, są trupy, włączcie mnie”. Jako wydawca dnia przejąłem od razu antenę i przerwaliśmy serwis informacyjny prowadzony przez @DarekWrzosek. Żadna inna telewizja, ani portal internetowy jeszcze nie podał tej informacji. Nie było tam żadnej innej kamery. Wszystkie konkurencyjne stacje pokazywały stare newsy lub emitowały bloki reklamowe.
Prezes Sakiewicz biegł w kierunku rannych, w tym biegu sprawdziliśmy z nim łączność i dźwięk, jego telefon, z którego nadawał był cały czas był w ruchu. Kompletny chaos. W reżyserce usłyszeliśmy: „Ci ludzie nie żyją”.
15:20 przeszliśmy na relację T.Sakiewicza z rynku w Krakowie. Był zdyszany, przejęty, przerażony tym co się dzieje. Ledwo słyszalny, bo właśnie lądował helikopter LPR-u. Sam, bez operatora TS pokazywał sceny ratowania ludzi przez medyków i straż miejską. Tłum, hałas, przed chwilą padły strzały, reporter musi przekazać te emocje, zrelacjonować co widzi, a czego nie widzi. Nie widział policji. Widział służby medyczne, widział straż miejską i o nich mówił. I ja też z perspektywy wydawcy nie widziałem tam żadnego policjanta. Jeszcze przez 20 min byliśmy jedynym źródłem informacji z zamachu na krakowskim rynku.
Dopiero następnego dnia, gdy odwinąłem sobie materiał na spokojnie, w wygodnym ciepłym fotelu mogłem dostrzec jednego mężczyznę ubranego na czarno z małą opaską „policja”. Czy TS miał prawo go nie widzieć, skoro był jednocześnie reporterem i własnym operatorem? Zdecydowanie tak, skoro nawet ja z perspektywy reżyserki nie byłem w stanie rozpoznać na żywo, że to był policjant.
Tak wyglądają kulisy dziennikarstwa newsowego. I nie znam innego prezesa telewizji, który widząc takie wydarzenia po prostu włączyłby telefon, biegł do samego epicentrum i zrobił relacje na żywo.
— Tomasz Kalinowski (@kalinowski__) November 9, 2026
Stacji bronił też jej dziennikarz Marcin Dobski. Co więcej, Grzegorz Saj z konkurencyjnego Onetu zauważył na X, że kiedy Republika jako jedyna pokazywała tragedię na żywo z miejsca zdarzenia, pozostałe stacje telewizyjne emitowały bloki reklamowe. Redaktor zauważył także, że siły policyjne na początku zamachu były były bardzo skromne. Ocenił także, że gdyby nie skuteczność dwóch policjantów z patrolu prewencji w unieszkodliwieniu sprawcy, ofiar zamachowca mogło być znacznie więcej.
Nie zmienia to faktu, że emocjonalna relacja Sakiewicza zawierała sugestie, których nie należało przedstawiać bez odpowiedniego sprawdzenia. Ale właśnie tutaj zaczyna się problem z proporcjami i standardami stosowanymi wobec różnych redakcji.
Machina ruszyła. Sieć RTV EURO AGD ogłosiła wstrzymanie emisji reklam w TV Republika, powołując się na swoje względy wizerunkowe. Sakiewicz odpowiedział natychmiastową retorsją. Zarzucił sieci stosowanie „białoruskich standardów” oraz „bolszewii”, a następnie wezwał swoich widzów do konsumenckiego bojkotu sklepów i zwracania zakupionych towarów.
Tak rozpoczął się kolejny etap nikomu niepotrzebnej, szkodliwej eskalacji.
Zamiast wyciszenia emocji dostaliśmy następną odsłonę medialnej wojny, w której każda ze stron zdawała się szukać kolejnego przeciwnika.
Trzeba jednak powiedzieć wprost: to również kolejna odsłona nagonki na TV Republikę prowadzonej przez zwolenników obecnej władzy, którym ta telewizja wyjątkowo przeszkadza. Nawet jeśli nieustannie deklarują, że jej nie oglądają i nie szanują. To pokaz głupoty i antydemokratycznych nawyków ludzi mentalnie wyhodowanych przez postkomunizm.
Gdyby bowiem jeden błąd dziennikarski, pośpiech czy emocjonalny wyskok podczas relacji na żywo miał decydować o odebraniu stacji wiarygodności albo koncesji, na polskim rynku medialnym ostałby się już chyba tylko sam Adam Michnik ze swoją „Gazetą Wyborczą”! Wszak tylko jej redaktorzy mają tak niesamowite kontakty z zaświatami, że potrafią przeprowadzić wywiad z dawno nieżyjącym człowiekiem. A przez całe dekady przekonywali czytelników, że przecież wyłącznie „im zależy” uzurpując sobie monopol i na prawdę i na słuszność ocen.
Głos rozsądku. Joanna Pinkwart z Kanału Zero
Trafną i chłodną syntezę medialnego amoku przedstawiła Joanna Pinkwart z Kanału Zero. Coż, nie będę ukrywał, że to moja ulubiona publicystka. Zwróciła uwagę na zasadniczą różnicę w ciężarze gatunkowym rozpowszechnianych nieścisłości.
Jadowite komentarze publicystów czy dziennikarskie potknięcia krążą przede wszystkim w obrębie naszej krajowej, wewnętrznej bańki medialnej. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja, gdy niesprawdzona informacja pada z ust ministra polskiego rządu.
Wtedy błyskawicznie trafia do światowych agencji prasowych i redakcji, a jej skutki wykraczają daleko poza krajową debatę. Pinkwart zwróciła także na absurdalność dywagacji na temat poglądów zbrodniarza. Jak powiedziała:
Joanna Pinkwart w materiale na Kanału Zero skrytykowała szukanie politycznych motywacji u sprawcy zamachu w Krakowie, wskazując, że w obliczu tak potwornej zbrodni doszukiwanie się ideologicznych sympatii jest bezpodstawne i odciąga uwagę od istoty tragedii:
„(…) moim zdaniem poglądy tego bandyty nie mają żadnego znaczenia, jeśli w ogóle jakieś miał, bo nawet gdyby miał, to naprawdę nie jest to największy problem w tej chwili. Ten człowiek zabił własną matkę, siostrę, ojca i sześć niewinnych osób i kilkanaście ranił, a gdyby nie świetnie wyszkolony w wojsku policjant i jego partner, mógłby zabić o wiele więcej — to jest problem. Miał takie poglądy, że chce zabić jak najwięcej osób — to są poglądy, które mają znaczenie.”
Pinkwart podkreśliła, że kluczowym faktem był sam rozmiar brutalnej przemocy oraz sprawna akcja funkcjonariuszy, którzy powstrzymali napastnika.
Dalsza część tekstu pod wideo Kanału Zero.
Przedstawiciele władzy muszą ważyć słowa znacznie bardziej niż komentatorzy. Dysponują aparatem państwa, mają dostęp do informacji i występują w jego imieniu. Ich nieodpowiedzialne wypowiedzi mogą zaszkodzić wiarygodności Polski na arenie międzynarodowej. Tego nie da się usprawiedliwić emocjami ani późniejszym tłumaczeniem, że chodziło jedynie o hipotezę.
Konkluzja
Obraz, jaki wyłonił się po wydarzeniach w Krakowie, jest porażający. Nawet w obliczu potwornej tragedii i śmierci tylu niewinnych osób polska klasa polityczna oraz część środowisk medialnych nie potrafiły powściągnąć plemiennej nawalanki.
Zamiast solidarności z ofiarami, szacunku dla ich rodzin i skupienia na rzetelnym wyjaśnieniu okoliczności zbrodni, każda ze stron postanowiła wykorzystać świeżą krew na krakowskim Rynku jako amunicję do okładania politycznego przeciwnika.
Minister przedstawił niepotwierdzoną hipotezę w sposób, który obiegł świat jako fakt. Publicystka w ciągu kilku godzin wydała polityczny wyrok i zażądała odwołania Marszu Niepodległości. Telewizja popełniła błędy w emocjonalnej relacji, a jej redaktor naczelny odpowiedział na decyzję reklamodawcy wezwaniem do bojkotu.
Każdy miał swojego wroga. Każdy znalazł powód do ataku. A ludzie, którzy zginęli, i ich bliscy zostali gdzieś na drugim planie.
To chyba najbardziej kompromitujący wymiar tej historii. W Polsce nawet nad grobami nie potrafimy przestać prowadzić wojny plemion.
Postaw nam kawę!
Nasza działalność systematycznie się rozwija i pochłania coraz więcej czasu, dlatego Twoje wsparcie, choćby symboliczne, będzie bezcenne. Dziękujemy!
