Dolar zjada własny ogon. Jego parytetem jest siła US Army [FELIETON]

Ochrona petrodolara powstał w efekcie wojny z Wietnamem, gdy dolar stracił pokrycie w złocie. System dolara opiera się na umowie, w ramach której ropa naftowa, najważniejszy surowiec strategiczny, jest sprzedawana niemal wyłącznie w dolarach. Iran, jako znaczący producent energii, kwestionując ten monopol, wyłamuje się z systemu, który zmusza inne państwa do używania i gromadzenia tej waluty. Bez amerykańskich lotniskowców na Bliskim Wschodzie ten monopol mógłby upaść, co doprowadziłoby do gwałtownego spadku wartości dolara. O 80 %.

Armia jest „militarnym zabezpieczeniem” dolara

Dzisiejszy dolar to pieniądz papierowy, a jego wartość wynika z zaufania do emitenta, a nie z pokrycia w kruszcach. Wielu ekonomistów uważa, że armia USA jest gwarantem tej waluty. Armia stanowi „siłowe zabezpieczenie”  umowy z krajami eksportującymi ropę. Wojna z Iranem może być postrzegana jako egzekwowanie globalnego obowiązku rozliczania się w dolarze i ostrzeżeniem dla innych krajów, chcących złamać monopol dolara w rozliczeniach w handlu ropą.

Dzięki statusowi dolara jako waluty rezerwowej wspieranej przez armię, USA mogą finansować swoje rekordowe budżety obronne i wydatki wojenne. Handel ropą, wymuszony w dolarach, kredytuje te wydatki. W obliczu gigantycznego długu publicznego Stanów Zjednoczonych przekraczającego 36 bln dolarów i kosztów jego obsługi wynoszących ponad 1 bln dolarów rocznie, utrzymanie dominacji dolara jest niezbędne, aby uniknąć niewypłacalności i hiperinflacji.

Wysokość długu USA zbliża się obecnie do 6-krotnej wartości budżetu tego państwa.

Kontrola nad szlakami handlowymi

Marynarka Wojenna USA kontroluje kluczowe morskie drogi handlowe, co stabilizuje handel rozliczany w 80% w dolarach. Konflikt z Iranem, który geograficznie kontroluje strategiczne cieśniny, byłby walką o utrzymanie roli USA jako militarnego żandarma systemu finansowego.

Przeciwdziałanie dedolaryzacji

Źródła wskazują, że na początku 2026 roku zaufanie do dolara jest wystawiane na próbę przez rywali geopolitycznych (Chiny, kraje BRICS), którzy budują alternatywne systemy płatnicze. Iran jest aktywnym uczestnikiem tych procesów. Z militarnego punktu widzenia, uderzenie w państwo próbujące porzucić dolara może służyć jako ostrzeżenie dla innych krajów przed odchodzeniem od amerykańskiej waluty.

Od 1971 roku każda większa operacja militarna USA powodowała trwały uszczerbek w budżecie federalnym. Od czasu wojen na Bliskim Wschodzie zadłużenie rośnie w tempie, którego nie udaje się już zniwelować wzrostem gospodarczym.

Podsumowując, źródła sugerują, że siła armii daje dolarowi „ostateczne bezpieczeństwo i status nietykalności”. W tym kontekście wojna w 2026 roku nie byłaby jedynie konfliktem terytorialnym czy politycznym, ale operacją mającą na celu podtrzymanie globalnego popytu na „pusty” pieniądz, który bez militarnego przymusu i systemu petrodolara mógłby stracić od 50% do nawet 80% swojej wartości. Ale trzeba zauważyć, że obecnie koszty obslugi tego długu przekraczają koszty rocznego budżetu na obronę.