Szczur, gołąb, mewa czy może lis? Organizacja RSPCA apeluje, by na nowych banknotach znalazły się także „mniej lubiane gatunki zwierząt”. Bo – jak przekonują aktywistyczni eksperci – to „fascynujące dzikie istoty” i one przecież także zasługują na uznanie.
Trudno odmówić logiki temu rozumowaniu. Jeśli już banknot ma być hołdem dla natury, to dlaczego zatrzymywać się na sympatycznych wiewiórkach czy jeleniach? Szczur też jest Stworzeniem Bożym, a mewa – jak każdy, kto spędził wakacje nad morzem – potrafi być równie przedsiębiorcza jak niejedna instytucja finansowa. Lis? Wiadomo. Przez sam fakt bycia rudym przeciwdziała dyskryminującym uprzedzeniom.
Zresztą to wszystko dopiero początek szczurzej drogi. Skoro szczur może trafić na banknot, to może warto pójść o krok dalej i przemyśleć jego status prawny? Tu z pomocą już dawno przyszła myśl postępowa. Magdalena Środa – opłacana przez podatników profesorka i intelektualistka – już kilka lat temu postulowała, by zwierzętom przyznać obywatelstwo, a szczurom i karaluchom – status uchodźcy. W świetle pomysłów zza Kanału La Manche brzmi to wręcz proroczo. Najpierw banknot, potem paszport, a na końcu prawo współdecydowania w procedurach demokratycznych!
Można sobie wyobrazić scenę z niedalekiej przyszłości: obywatel Szczur odbiera w urzędzie dokumenty, a za zakupy w dyskoncie płaci banknotem z… jego własnym portretem. Pełna idealna międzygatunkowa międzykulturowa integracja.
Cała ta historia ma jeszcze jeden ironiczny kontekst. Wielka Brytania jest ojczyzną Georga Orwella. To w jego słynnym „Folwarku zwierzęcym” z 1945 roku pada zdanie, które przeszło do historii: „Wszystkie zwierzęta są równe, ale niektóre są równiejsze od innych”. Patrząc na współczesne pomysły, można odnieść wrażenie, że Orwell wcale nie pisał satyry, lecz rozpisał… instrukcję obsługi przyszłości. Jego dzieło stało się też jasnym wyznacznikiem tego, że nasza „cywilizacja” pójdzie w stronę animalizacji, czego konsekwencją są różne koncepcje – od tak lubianego przez Onet i wydawnictwo Michnika „psiecka”, po masowo wrzucanie przez chcących być zauważonymi rolek ze zwierzątkami, w tle których akompaniują beztrosko najpiękniejsze piosenki o miłości człowieka do człowieka. Kobiety i mężczyzny.
Wracając do szczura pozostaje tylko jedno pytanie. Czy ideologiczne zapędy współczesnych aktywistów ekologicznych nie zaszły już trochę za daleko? Bo jeśli szczur ma trafić na banknot, to kto wie – może w następnym etapie zacznie decydować także i o polityce monetarnej. A wtedy hasła „wyścig szczurów”, czy to o „szczurach uciekających z tonącego okrętu” nabiorą już zupełnie nowego znaczenia.
A może Zachód to właśnie jest taki tonący okręt…
