Ale na początku to ona miała pod górkę, bo rodzina Jareda, ortodoksyjni żydzi, nie akceptowali związku z kobietą nie żydówką. Ivanka musiała ustąpić i przeszła rygorystyczny proces przejścia na judaizm. Ślub nastąpił dwa lata później.
W kuluarach Nowego Jorku szeptano, że małżeństwo z Ivanką było dla Kushnera „ratunkiem”. Jego ojciec, Charles, zwykła kanalia, siedział w więzieniu, a firma tonęła w długach. Sojusz z Trumpem miał mu dać nową markę i ochronę polityczną. W mediach społecznościowych Jareda nazywają „manekinem” lub „postacią z horroru o nawiedzonej lalce”. Twierdzą, że pod jego lalkowatym wyglądem skrywa się psychopatyczna osobowość.
Z kolei skrajnie prawicowe anty-establishmentowe media utrzymują, że Kushner jest krypto demokratą, mającym za zadanie „temperować” Trumpa i pilnować interesów globalnych elit. Podobno Donald Trump był sceptyczny wobec Jareda. Co go przekonało do Kushnerow? Może własna przeszłość i … sugestie Mosadu.
W oczach mniej sentymentalnych komentatorów człowiek, który nie posiada własnej bazy wyborczej, nie został wybrany w żadnych wyborach, dzięki wejściu do rodziny prezydenta trzyma w rękach klucze do miliardów dolarów i globalnej polityki. I dzięki temu robi, jako to się ładnie metaforycznie mówi, kokosy. W jaki sposób? Zgodnie z rodzinną tradycją – szwindlem. I to na grubo. Ten syn ojca skazanego za malwersacje i inne łajdactwa zanim wszedł do polityki, jak na warunki amerykańskie był „biedakiem” z majątkiem szacowanym na 200-300 mln dolarów odziedziczonych po ojcu. Obecnie szacowany jest na co najmniej 1,1 mld. Jak to się robi warto zapytać? Odpowiadam.
Zaraz po zakończonej w 2021 roku kadencji Donalda Trumpa Jared zakłada fundusz Affinity Partners. To owoc tzw Porozumień Abrahamowych, wynegocjowanych przez niego w 2021. Idąc na skróty w ich efekcie część krajów arabskich zostało dopuszczonych do amerykańskiego finansowego koryta, kosztem zdrady muzułmańskiej jedności w kwestii zbrodniczej działalności Izraela. Fundusz opiera się niemal wyłącznie na kapitale zagranicznym. Arabia Saudyjska ulokowała w nim 2 miliardy dolarów, Katar i ZEA łącznie ok. 1 miliard dolarów. Dzięki funduszowi szejkowie dyskretnie wspierają gospodarkę Izraela. Zostali też dopuszczeni do inwestowania w Stanach Zjednoczonych. Fundacją kieruje Kushner i inkasuje za tę pracę, rocznie od 40 do 50 milionów dolarów, chociaż kompletnie nie zna się na tej robocie.
Jego kompetencją jest wykorzystywanie niejawnej wiedzy pochodzącej z Białego Domu, szczególnie dotyczącej Bliskiego Wschodu. Zatem fundusz jakim zarządza to w istocie fundusz łapówkowy stworzony aby zagraniczne mocarstwa miały za pośrednictwem Kushnera dostęp do ucha prezydenta Trumpa i jego planów. W komisjach senackich USA podejrzewa się, że pewne ruchy finansowe funduszu mogą wyprzedzać oficjalne decyzje polityczne mające skutki gospodarcza (cła, sankcje, regulacje). Podejrzenia uzasadnia fakt, że Kushner współtworzył prawo podatkowe, z którego następnie korzystały jego prywatne spółki. Media spekulują, że jego pozycja w Białym Domu pozwala mu na podejmowanie finansowych decyzji przed gwałtownymi zmianami kursów wywołanych tweetami lub dekretami Trumpa. A może to tweety Trumpa są elementami spekulacyjnej wspólnej gry?
A teraz pora na odpowiedź jaka zadaliśmy na początku. Wszystko to prowadzi do wniosku, że kariera Jareda Kushnera jest symbolem nowego typu „kapitalizmu politycznego”, w którym państwo stało się „przybudówką” do wyrafinowanego systemu czerpania prywatnych korzyści z bycia zięciem prezydenta.
Zatem znamy odpowiedź na pytanie, kto zyskał na transakcji jaką był ślub Kushnera z córką Trumpa. Co zyskała Ivanka? Nie wiadomo. Ale całość tej transakcji przypomina arystokratyczny obyczaj handlu księżniczkami. Skoro na tym procederze swoją potęgę budowali Habsburgowie, to czemu podobnie nie mogą dzisiaj postępować finansowi władcy świata, dla których zwykli ludzie są jedynie poddanymi niczym dawni pańszczyźniani chłopi.
